Το μάθημα αποσκοπεί και συμβάλλει στην ανάπτυξη των κάτωθι γενικών ικανοτήτων:

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων τεχνολογιών
• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
• Λήψη αποφάσεων
• Ομαδική εργασία
• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής

Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

ΜΑΘΗΣΙΑΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ 

Το μάθημα απαρτίζεται από 12 ενότητες, μία για κάθε ένα από τα κύρια υποσυστήματα των αεροσκαφών. Ειδικότερα,

1. Μηχανισμοί ελέγχου πτήσης
2.  Μηχανισμοί ελέγχου κινητήρα
3. Υποσύστημα καυσίμου
4. Υποσύστημα υδραυλικού δικτύου
5.  Υποσύστημα Ηλεκτρικής ισχύος
6. Υποσύστημα συμπιεσμένου αέρα
7. Υποσύστημα κλιματισμού
8. Υποσυστήματα εκτάκτου ανάγκης
9. Υποσυστήματα ελικοπτέρων
10. Υποσυστήματα ειδικών λειτουργιών
11.  Ηλεκτρονικά υποσυστήματα (Avionics)
12.  Διαδικασίες σχεδιασμού των υποσυστημάτων

Το άρθρο Συστήματα Αεροσκαφών εμφανίστηκε πρώτα στο Τμήμα Μηχανολόγων & Αεροναυπηγών Μηχανικών.

Τριβομηχανικά συστήματα.
Τριβή και φθορά.
Διεργασίες επαφής (Hertz).
Επιφανειακή τραχύτητα.
Μέτρηση της πραγματικής επιφάνειας επαφής.
Τριβή ολίσθησης, θερμοκρασία επαφής. Κύλιση.
Θεωρίες της τριβής. Δυσρευστότητα και ροή.
Δείκτης δυσρευστότητας.
Νευτώνεια και μη Νευτώνεια ρευστά. Μέτρηση της δυσρευστότητας.
Εξίσωση Petroff, απώλεια σε ισχύ.
Λίπανση.
Καμπύλη Stribeck.
Υδροδυναμική λίπανση.
Εξίσωση Reynolds. Έδρανα ολίσθησης.
Υδροστατική λίπανση. Ωστικά έδρανα.
Αεροέδρανα. Ελαστοϋδροδυναμική λίπανση.
Μικτή λίπανση. Οριακή λίπανση.
Ιδιότητες λιπαντικών. Υλικά εδράνων. Εφαρμογές.

ΜΑΘΗΣΙΑΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Το μάθημα αποτελεί βασικό μάθημα στo σχεδιασμό στοιχείων μηχανών και προϊόντων. Η ύλη του μαθήματος στοχεύει , να δώσει στο φοιτητή και τη φοιτήτρια του τμήματος Μηχανολόγων και Αεροναυπηγών Μηχανικών τις γνώσεις σε Τριβομηχανικά συστήματα. Τριβή και φθορά. Διεργασίες επαφής (Hertz). Επιφανειακή τραχύτητα. Μέτρηση της πραγματικής επιφάνειας επαφής. Τριβή ολίσθησης, θερμοκρασία επαφής. Κύλιση. Θεωρίες της τριβής. Δυσρευστότητα και ροή. Δείκτης δυσρευστότητας. Νευτώνεια και μη Νευτώνεια ρευστά. Μέτρηση της δυσρευστότητας. Εξίσωση Petroff, απώλεια σε ισχύ. Λίπανση. Καμπύλη Stribeck. Υδροδυναμική λίπανση. Εξίσωση Reynolds. Έδρανα ολίσθησης. Υδροστατική λίπανση. Ωστικά έδρανα. Αεροέδρανα. Ελαστοϋδροδυναμική λίπανση. Μικτή λίπανση. Οριακή λίπανση. Ιδιότητες λιπαντικών. Υλικά εδράνων. Εφαρμογές.

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής / τρια θα είναι σε θέση να:
• Έχει κατανοήσει έννοιες που αφορούν στη θεωρία , στο σχεδιασμό και την εφαρμογή της τριβής της φθοράς και της λίπανσης σε τυπικά προβλήματα του Μηχανολόγου Μηχανικού.

• Να έχει κατανοήσει μεθοδολογικά και ποσοτικά μέσω της επίλυσης ασκήσεων από πίνακα, θέματα που αφορούν τον τριβολογικό σχεδιασμό στοιχείων μηχανών και συναρμολογημάτων τους, σε εφαρμογές του Μηχανολόγου Μηχανικού.

• Να έχει στο Εργαστήριο Υπολογισμού και Σχεδιάσεως Στοιχείων Μηχανών, εξασκηθεί στη διεξαγωγή πειραματικών δοκιμών σχετικών με την μέτρηση τριβής , δυσρευστότητας και φθοράς σε διάφορα στοιχείων μηχανών (π.χ. έδρανο ολίσθησης , μέτρηση ιξώδους με ιξωδόμετρο τριχοειδούς σωλήνα) που διδάσκονται στη θεωρία και τις φροντιστηριακές ασκήσεις.

• Να έχει μέσω της συνθετικής εργασίας, και της συνεργασίας με τους συμφοιτητές τους, εξασκηθεί σε υπολογισμό και/η την κατασκευή συσκευών που ο σχεδιασμός τους στηρίζεται σε τριβολογικά μεγέθη.

Το άρθρο Τριβολογία στο Σχεδιασμό Μηχανών εμφανίστηκε πρώτα στο Τμήμα Μηχανολόγων & Αεροναυπηγών Μηχανικών.

• Εισαγωγή στα συστήματα διαχείρισης υλικών: έννοιες, πεδία εφαρμογής και οφέλη χρήσης
• Μεταφορικές μηχανές – Τύποι, ταξινομήσεις και χρήσεις, θεωρία μεταφορικών μηχανών
• Θεωρία ανυψωτικών μηχανών, Τύποι ανυψωτικών μηχανών, Βασικές σχέσεις υπολογισμού
• Κατηγορίες συστημάτων διαχείρισης υλικών και βασικός εξοπλισμός: ταινιόδρομοι, γερανογέφυρες, αυτόνομα
  καθοδηγούμενα οχήματα (AGVs), συστήματα αντίληψης, ρομποτικά συστήματα
• Βασικές αρχές σχεδιασμού και διαχείρισης υλικών. Αρχές λιτής παραγωγής, συστήματα διαχείρισης αποθήκης,
  βελτιστοποίηση ροής υλικού
• Προκλήσεις και μελλοντικές τάσεις στα συστήματα διαχείρισης υλικών: αυτόματες αποθήκες, χειρισμός υλικών, ο
  ρόλος της τεχνητής νοημοσύνης κα της ρομποτικής
• Ασφάλεια και Εργονομία στα συστήματα διακίνησης υλικών: συνήθεις κίνδυνοι, καλές πρακτικές για τη
  διαμόρφωση ασφαλών χώρων εργασίας

ΜΑΘΗΣΙΑΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Το μάθημα είναι κατ’ επιλογή μάθημα και προσφέρεται από τον κατασκευαστικό τομέα στο 10ο εξάμηνο σπουδών.
Στόχοι του μαθήματος:

• Αναγνώριση της σπουδαιότητας και του ρόλου των μηχανών και συστημάτων διαχείρισης υλικών (ΜΔΥ) στα
  σύγχρονα τεχνολογικά και κοινωνικά συστήματα
• Κατανόηση των βασικών εννοιών, θεωριών και μεθόδων για τον σχεδιασμό ευέλικτων συστημάτων διαχείρισης
  υλικών, τις έννοιες της ευέλικτης παραγωγής και την επιλογή των κατάλληλων μεθόδων και τεχνολογικού
  εξοπλισμού
• Κατανόηση και ανάλυση των διαφορετικών τύπων και κατηγοριών φορτίων, ΜΔΥ και μεθόδων λειτουργίας τους
• Ανάδειξη της σημασίας της βιωσιμότητας, της ασφάλειας, και της βελτιστοποίησης κόστους στα σύγχρονα
  συστήματα, ενσωματώνοντας τεχνολογίες της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος, οι φοιτητές θα είναι σε θέση να:

• Αναγνωρίζουν τους τύπους συστημάτων διαχείρισης υλικών, τον αντίστοιχο εξοπλισμό καθώς και τις
  επιστημονικές αρχές που διέπουν την λειτουργία τους
• Αξιολογούν και να εφαρμόζουν τις βασικές επιστημονικές μεθόδους για τον σχεδιασμό και υλοποίηση των
  συστημάτων διαχείρισης, λαμβάνοντας υπόψη την ασφάλεια και την αποδοτικότητα αυτών
• Θα μπορεί να σχεδιάζει και να υπολογίζει τα κυριότερα στοιχεία ενός συστήματος διαχείρισης υλικών

Το άρθρο Σύνθετα Μηχανολογικά Συστήματα Διαχείρισης Υλικών εμφανίστηκε πρώτα στο Τμήμα Μηχανολόγων & Αεροναυπηγών Μηχανικών.

1. Εισαγωγή στην Δυναμική Αναγνώριση και Παρακολούθηση της Δομικής Ακεραιότητας κατασκευών μέσω μετρούμενων σημάτων ταλάντωσης.
2. Γενικές αρχές & προδιαγραφές προβλημάτων Δυναμικής Αναγνώρισης και Παρακολούθησης της Δομικής Ακεραιότητας.
3. Μη παραμετρικά και παραμετρικά καθοριστικά και στοχαστικά μοντέλα δυναμικής συμπεριφοράς κατασκευών στα πεδία χρόνου και συχνοτήτων.
4. Μέθοδοι αναγνώρισης καθοριστικών μοντέλων.
5. Μέθοδοι αναγνώρισης στοχαστικών μοντέλων.
6. Μη παραμετρικές μέθοδοι Παρακολούθησης της Δομικής Ακεραιότητας κατασκευών μέσω μετρούμενων σημάτων ταλάντωσης.
7. Παραμετρικές μέθοδοι Παρακολούθησης της Δομικής Ακεραιότητας κατασκευών μέσω μετρούμενων σημάτων ταλάντωσης.
8. Παρακολούθηση της Δομικής Ακεραιότητας κατασκευών υπό μεταβαλλόμενες συνθήκες λειτουργίας.
9. Προχωρημένα θέματα.
10. Πειραματικές εφαρμογές.

ΜΑΘΗΣΙΑΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Το μάθημα αποτελεί εμπεριστατωμένη εισαγωγή στο προχωρημένο και σύγχρονο αντικείμενο της Δυναμικής Αναγνώρισης (Dynamic Identification, DI) και Παρακολούθησης της Δομικής Ακεραιότητας (Structural Health Monitoring, SHM) κατασκευών μέσω μετρούμενων σημάτων ταλάντωσης. Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής θα είναι σε θέση να:

• Κατανοεί τα προβλήματα με τις προδιαγραφές τους καθώς επίσης και τις αρχές της δυναμικής αναγνώρισης και της παρακολούθησης της δομικής ακεραιότητας κατασκευών μέσω μετρούμενων σημάτων ταλάντωσης.
• Προτείνει κατάλληλα μη παραμετρικά και παραμετρικά καθοριστικά και στοχαστικά μοντέλα για την περιγραφή της δυναμικής συμπεριφοράς της μελετώμενης κατασκευής.
• Αναπτύσσει κατάλληλα μη παραμετρικά και παραμετρικά καθοριστικά και στοχαστικά μοντέλα χρησιμοποιώντας διάφορες μεθόδους εκτίμησης και μετρούμενα σήματα ταλάντωσης.
• Αναλύει την αποτελεσματικότητα και την ακρίβεια των εκτιμηθέντων μοντέλων.
• Κατανοεί τις βασικές αρχές μη παραμετρικών και παραμετρικών μεθόδων παρακολούθησης της δομικής ακεραιότητας κατασκευών που χρησιμοποιούν σήματα ταλάντωσης.
• Επιλέγει τις πλέον κατάλληλες σύγχρονες μεθόδους παρακολούθησης της δομικής ακεραιότητας για την αντιμετώπιση διαφόρων ειδών σχετικών προβλημάτων.
• Αναλύει την αποτελεσματικότητα των μεθόδων παρακολούθησης της δομικής ακεραιότητας μέσω κατάλληλων δεικτών και διαγραμμάτων.
• Αξιολογεί την παρουσία τυχόν μεταβαλλόμενων συνθηκών λειτουργίας και να προτείνει μεθόδους κατάλληλης.
• Σχεδιάζει και εφαρμόζει τα ανωτέρω σε πρακτικά προβλήματα με χρήση κατάλληλου εξοπλισμού και λογισμικού (όπως MATLAB/SIMULINK και γλώσσα προγραμματισμού R).

Το άρθρο Δυναμική Αναγνώριση & Παρακολούθηση της Δομικής Ακεραιότητας Κατασκευών εμφανίστηκε πρώτα στο Τμήμα Μηχανολόγων & Αεροναυπηγών Μηχανικών.

• Ανασκόπηση των Μηχανουργικών διεργασιών.
• Επεξεργασίες με την βοήθεια Laser. Τύποι Lasers. Χαρακτηριστικά του εξοπλισμού των Lasers. Βασικές Laser επεξεργασίες. Διάτρηση. Κοπή (δισδιάστατη, τρισδιάστατη). Έλεγχος των επεξεργασιών με Laser. Μετάδοση θερμότητας και ρευστοδυναμική για τις επεξεργασίες με Laser. Ανάλυση των επεξεργασιών με Laser. Εφαρμογές των επεξεργασιών με Lasers.
• Τεχνικές ταχείας πρωτοτυποποίησης. Στερεολιθογραφία. Επιλεκτική τήξη με Laser. Κατασκευή με τη χρήση λεπτών στρωμάτων. Άμεση κατασκευή με CAD. Κατασκευή με εναπόθεση υλικού. Εφαρμογές των μεθόδων ταχείας πρωτοτυποποίησης.

ΜΑΘΗΣΙΑΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Τα μαθησιακά αποτελέσματα μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος έχουν ως εξής:
• Γνώσεις: Οι φοιτητές θα αναπτύξουν κριτική κατανόηση των αρχών λειτουργίας και των θεωριών μιας σειράς μη-συμβατικών κατεργασιών, αποκτώντας έτσι προχωρημένες γνώσεις στον τομέα αυτό.
• Δεξιότητες: Οι φοιτητές θα αναπτύξουν προχωρημένες δεξιότητες ως προς την κατανόηση σύνθετων προβλημάτων και την ανάπτυξη και εφαρμογή λύσεων και θεωριών όσον αφορά την αντιμετώπιση τεχνικών προκλήσεων σε μη-συμβατικές μεθόδους κατεργασίας.
• Ικανότητες: Συνδυασμός γνώσεων και δεξιοτήτων προκειμένου οι φοιτητές να είναι σε θέση να αναπτύξουν αυτόνομα μεθοδολογίες ή/και εργαλεία προκειμένου να αντιμετωπιστούν συγκεκριμένες τεχνικές προκλήσεις των εκάστοτε μη-συμβατικών κατεργασιών.

Το άρθρο Μη Συμβατικές Μέθοδοι Κατεργασιών εμφανίστηκε πρώτα στο Τμήμα Μηχανολόγων & Αεροναυπηγών Μηχανικών.